Geriatrische Revalidatie

Jaarlijks krijgen ongeveer 27.500 mensen revalidatie -of herstelzorg vanuit het verpleeghuis. Deze mensen worden meestal opgenomen en komen soms naar de dagbehandeling. Zij krijgen deze zorg na ongevalletsels (trauma), na electieve gewrichtsvervangende ingrepen van de knie en de heup, na een acuut CVA, na een amputatie of bij functieverlies ten gevolge van bijvoorbeeld een operatieve ingreep of een ernstige ziekte. Het aantal mensen dat revalidatie- of herstelzorg ontvangt neemt toe. (Rapport Revalidatie in de AWBZ, Omvang Aard en Intensiteit, ETC Tangram en LUMC, 2008).

Maar wat is nu eigenlijk geriatrische revalidatie? Waarin onderscheidt het zich ten opzichte van andere revalidatie en van bijvoorbeeld herstelzorg? Zijn de richtlijnen die zijn ontwikkeld ten behoeve van revalidatie ook toepasbaar op onze doelgroep? Wanneer wel en wanneer niet? En als dat niet het geval is, wat kun je dan het beste doen?

Deze en vele andere vragen staan centraal binnen het speerpunt Geriatrische Revalidatie.

Een van de activiteiten binnen dit speerpunt is het HIP-S onderzoek naar valangst bij heupfracturen. Hiernaast participeert het UNO in de Werkgroep Revalidatie van de NVVA.

In 2009 was Geriatrische Revalidatie het thema van het jaarlijkse symposium.