Waarom ik geef

Ik ben mijn vader kwijt

13 augustus 2012

Twaalf jaar geleden besefte Alexandra Roskam dat het niet goed ging met haar vader. In maart organiseerde ze samen met een enthousiast comité 'Meet the Alzheimers', een fondsenwervend diner voor onderzoek door VUmc Alzheimercentrum. 'Mijn vader was op zijn slechtst, ik wilde iets terugdoen.'

'We gaven een surprise party oor mijn vaders zeventigste verjaardag. Er stonden wel driehonderd gasten in de tuin. Ineens zei hij: wat doet die tent daar? Op mijn bruiloft, niet lang daarna, ging hij middenin zijn toespraak ineens zitten. Mijn vader vergat altijd al van alles, zijn bril,sleutels. Maar hij maskeerde het goed. Zijn eigen moeder was ook dement, dat moet hebben meegespeeld. We zijn nooit naar een arts gegaan. Hij zei altijd: ik ga horizontaal mijn huis uit. Mijn moeder is zestien jaar jonger, zij kon hem al die jaren verzorgen. Het heeft ons als familie hechter gemaakt, we spraken onze eigen 'Alzheimer-taal'. Maar mijn moeder ging er op het laatst aan onderdoor. We hebben hem laten opnemen in september, op Wereld Alzheimerdag.

Ik heb gerouwd toen hij werd opgenomen. Overal waar ik was, kwamen de tranen van verdriet om het verlies. Maar het schuldgevoel is erger. 'Waarom mag ik niet thuiswonen?', vroeg hij telkens. Mijn vader was zo'n imposante en charismatische man. Altijd vrolijk, maakte met iedereen een praatje. Hij is internationaal bankier geweest en als Consul van Senegal was hij een geliefd man. Zijn zakelijk netwerk was groot en ook privé kende hij heel veel mensen. Dat is allemaal voorbij. Hij leest niet meer, kijkt zelfs geen tv. Hij vergeet mijn naam, verwart mijn moeder met mijn zusje. Hij slaapt met de knuffels van zijn kleinkinderen. 's Nachts, alleen in het donker, is hij bang. Eigenlijk ben ik mijn vader kwijt.

Vlak na zijn opname was mijn vader op zijn slechtst. Mechteline van Alkemade, een vriendin met een moeder met Alzheimer, benaderde mij op dat moment voor het fundraisingcomité. Ik kon iets terugdoen en dat hielp mij bovendien mijn verdriet te verwerken. Ons doel was: leeftijdgenoten, veertigers en vijftigers bewust maken van de ziekte Alzheimer en de noodzaak van onderzoek. We bedachten: 'Meet the Alzheimers'. Een diner dat plaatsvond in galerie WhiteSpace in Amsterdam, de bediening bestond uit gymnasiasten. Er was een film, over de ziekte van onze ouders,gemaakt samen met Film Insite. En een train yourbrain-quiz, samen met Talpa gemaakt. Er waren gesponsorde goodybags voor alle honderdveertig aanwezigen. De verkoop van de tafels heeft 125.000 euro onderzoeksgeld opgeleverd voor het VUmc lzheimercentrum.'Meet the Alzheimers' heeft ons echt een enorme boost gegeven. We gaan hiermee door.'

Alexandra & VUmc

Alzheimer is hard op weg volksziekte nummer één te worden. In 2040 zullen 500.000 Nederlanders deze slopende ziekte hebben. Alexandra wilde iets doen voor haarvader, maar ook voor VUmc dat ze als patiënt kent. Omdat er nog geen medicijn tegen Alzheimer bestaat, is geld vooronderzoek hard nodig. Met de 125.000 euro die Alexandra ophaalde, kan het VUmc Alzheimercentrum twee jaar lang een onderzoeker aanstellen die zich verder verdiept in de genetische achtergronden van Alzheimer. Geld is enorm belangrijk om kleine en grote stappen te zetten in het bestrijden van deze vreselijke ziekte. Wilt u ook een bijdrage leveren? Doneren kan via bankrekening 4818 t.n.v. Stichting VUmc Fonds te Amsterdam, o.v.v. VUmc Azheimercentrum.

bron: Eigen Wijs / Vumc fonds