Betrokken en zorgvuldig - Kennis maakt ons beter

Geschiedenis

De oprichting van het toenmalige CVO aan de VU in 1996 werd mogelijk gemaakt door voorlopige financiering van het College van Bestuur en van de Faculteiten Geneeskunde en Sociale Wetenschappen. Het CVO had tot doel de uitwisseling tussen verouderingsonderzoekers binnen de VU te stimuleren en het VU-ouderenonderzoek naar buiten te profileren. Het toenmalige CVO begon met het in kaart brengen van onderzoek op het gebied van veroudering binnen de VU. Er kwam een overzicht van onderzoekers en onderzoeksprojecten, er werden interdisciplinaire colloquia georganiseerd en een nieuwsbrief opgezet. Vervolgens richtte het CVO zich ook op de externe profilering van de VU op het gebied van verouderingsvraagstukken. Problemen met de 'inbedding' in de universitaire structuur, het beperkte budget, de geringe personele omvang[1] en het ontbreken van financieel perspectief bemoeilijkten die opdracht echter dusdanig dat het centrum in 1999 zijn activiteiten onderbrak.
 
Het ouderenonderzoek binnen de VU en het latere VUmc bleef zich echter fors ontwikkelen, evenals de behoefte van onderzoekers aan uitwisseling en onderlinge consultatie. Ook 'het veld' gaf te kennen behoefte te hebben aan kennistransfer en consultatie. Het gemis aan een centrale instantie liet zich daardoor steeds meer voelen. Mede door een driejarige subsidieregeling van de Stichting Codde & Van Beresteyn was het mogelijk om het CVO in het najaar van 2001 weer haar taken te laten hervatten. Inmiddels functioneert het CVO na de doorstart en met subsidie van de Stichting Codde & Van Beresteyn ruim acht jaar. In een kleine personele bezetting wordt vormgegeven aan de doelstellingen van het CVO wat tegenwoordig bekend is onder de naam Amsterdam Center on Aging. Via onderstaande link wordt een overzicht geboden van de activiteiten en producten van het Amsterdam Center on Aging.

[1] Het CVO beschikte toen over één parttime personeelslid.

printen