Verhalen uit het ziekenhuis

 

 

Verhalen uit het ziekenhuis 

Klik op het plaatje hierboven en zie het filmpje

Een moment van reflectie

Geestelijke verzorging aan patiënten en hun naasten is de kerntaak van onze dienst. Mensen kunnen ongewild worden stilgezet. Ze worden door ziekte uit het werk , opleiding, thuissituatie, de omgeving van familie en vrienden gehaald en zij bevinden zich in de voor hun vreemde omgeving van het ziekenhuis. 

"Ik werkte altijd alleen maar.
Nu ik ziek ben kijk ik met andere ogen naar mijn leven"

Voor sommigen is dit een moment van reflectie op het leven tot dan toe en op wat er voor hun belangrijk is. Het bijstaan van patiënten en hun familie wanneer zij geconfronteerd worden met ziekte en het begeleiden van hen in het zoeken naar betekenis, zin en levensoriëntatie, staan bij ons als geestelijk verzorgers voorop.

"Ik maak me zorgen om mijn gezin.
Redden ze zich wel?"

Naast het werk in de kliniek zijn er ook gesprekken op de dagbehandeling en in de wachtkamer van de polikliniek: toevallige ontmoetingen en terugkerende contacten met mensen in de verschillende fasen van hun ziekteproces.

Verhalen van patienten en familieleden

Uit een mail van een patiënt na begeleiding op de verpleegafdeling

'Fijn dat je af en toe langskwam. Even een ander gesprek, even ruimte voor gevoel of zorgen of voor het uiten van balen over hoe het ging. En te horen over jouw kennis van het reilen en zeilen hier. Dat was een fijne steun. Maar ook om uit te wisselen, en fijn en leuk om ook iets van jouw ervaringen te horen.'

Op de Transferafdeling

Mevrouw moet naar huis. Of beter gezegd: mag met ontslag. Deze twee zinnetjes vatten haar gevoel perfect samen: 'ik wil wel weg, maar ik durf niet.' Na een lange opname door complicaties na een operatie aan de maag, is ze eindelijk genoeg hersteld om thuis verder op te knappen. Maar nu de lang verwachte dag voor de deur staat, slaat de plankenkoorts toe. Hoe moet dat thuis? 'Mijn man is oud en zelf niet erg gezond: ik verzorg hem eigenlijk. En wat als het mis gaat? Als ik 'iets' krijg? Weer een bloeding? Dan red ik het niet. Als ik er nu aan denk, dan slaat het zweet me aan alle kant uit. Ik wil niet! Hier ben ik veilig, als er wat gebeurt dan druk ik op de bel en is er meteen een lieve verpleegkundige die me helpt.'
We bespreken alle voors en tegens van de dag van morgen. En de gevoelens die erbij horen. Wat maakt dat je bang bent?  Zou je thuis niet sneller opknappen? Je eigen bedje en rust? Samen verkennen we een begaanbare weg. Als je geen risico neemt kom je niet vooruit: een sprong in het diepe.

Op de oncologieafdeling

Bedankt voor je tijd en aandacht. Tijdens de gesprekken met jou lukte het vaak de "chaos" in mijn hoofd wat te ordenen.

Bij neurologie

Een patiënt:  'de epileptische aanvallen die ik heb beïnvloeden elk aspect van mijn leven: ik kan niet werken zoals ik wil, ik kan niet ontspannen als ik wil en ik trek een grote wissel op mijn gezin.' Samen proberen we de veranderingen die de ziekte teweeg gebracht heeft te overzien en te duiden: wat heeft het betekend en wat betekent het nu? Waar heb je invloed? Waar hoop je op voor de toekomst en motiveert dat?'

Op de vaatchirurgie afdeling

Een patiënt: 'mijn geloof houdt me op de been, het geeft me de moed om door te gaan. Het is zo fijn om samen te kunnen bidden en de communie geeft mij kracht: te weten dat Jezus zo dicht bij mij is. Zo houd ik het vol.'

Iedere afdeling kent zijn eigen problematiek, ieder ziektebeeld eigen herkenbare verhalen. De geestelijk verzorger loopt een eindje met de patiënt op om die verhalen en problemen/uitdagingen te horen en samen uit te diepen.

En soms horen we naderhand iets terug, zelfs van uit het buitenland.


'That time last year was the by far the worst time in my life. You helped me. While we waited for the Pathology results, you helped me figure out how/when/if the doctors would give my brother some warning of how bad his diagnosis could be. You introduced yourself to him, gave him options. I was very focused on him; you cared about my own feelings too. You stayed in touch with me by email. I'll always remember all of this. (-). I hope your work is going well, and that you continue to know and feel how important your role is.'

printen