Betrokken en zorgvuldig - Kennis maakt ons beter

De Sociale Geneeskunde is de schakel tussen de geneeskunde en de samenleving. Sociaalgeneeskundigen zijn gericht op interactie met de omgeving, met name preventief en organisatorisch. Daarbij gaat de aandacht meer uit naar (groepen van) de bevolking dan het individu.   

De sociaalgeneeskundige beroepsuitoefening is ingedeeld in twee hoofdstromen: Maatschappij en Gezondheid (Community Medicine) en Arbeid en Gezondheid (Occupational Medicine). Van alle artsen in Nederland oefent 20-25% een sociaalgeneeskundig beroep uit. Niet al deze artsen zijn als sociaalgeneeskundige geregistreerd. Het grootste deel wel.

Het terrein van de sociaal geneeskundige wetenschapsuitoefening is ruimer dan dat van de sociaal geneeskundige beroepsbeoefening. Als wetenschappelijke discipline beweegt de Sociale Geneeskunde zich op de volgende twee hoofdterreinen; de Volksgezondheid en de Gezondheidszorg. Het onderzoek is vooral epidemiologisch en sociaal-wetenschappelijk van aard.

Het gaat doorgaans om toegepast en multidisciplinair onderzoek. Artsen doen dat samen met sociologen, psychologen, gezondheidswetenschappers, antropologen enz. Dit weerspiegelt zich in de samenstelling van het medewerkersbestand van de afdeling.