Vrouwen Power bij Amsterdam UMC
Het is Internationale Vrouwendag! Wereldwijd is er vandaag aandacht voor de emancipatie en positie van jonge meiden en vrouwen. Amsterdam UMC doet hier graag aan mee. Per jaar neemt het aantal vrouwen binnen de medische en wetenschappelijke top in beide huizen toe. Wij zijn meer dan trots op al dit vrouwelijke talent, maar wat vinden zij zelf van deze dag? Wij vroegen het aan twee jonge powervrouwen Eva Pel & Ivy Van Dijke.
Eva Pel (33) wilde vroeger schoonheidsspecialist worden maar is uiteindelijk, via bedrijfskunde, geëindigd als leidinggevende op de OK. Ze zit in het bestuur van Jong Amsterdam UMC en haar ultieme doel is om een heel groot college te organiseren. Haar werkdag begint als zij, gehuld in haar blauwe pak, door de deuren van de OK loopt.
Ivy van Dijke (29) is alliantie promovenda en werkt op de afdelingen Klinische Genetica, sectie Community Genetics (VUmc) en Voortplantingsgeneeskunde (AMC). Ze komt haar dag moeilijk door zonder koffie en haar dagelijkse fietstocht naar werk. Al twee jaar maakt ze deel uit van het Jong Amsterdam UMC bestuur.
Wat vinden jullie van Internationale Vrouwendag? ‘Ik vind deze dag heel belangrijk’, vertelt Ivy. ‘Vorige week was ik in Amerika voor werk en sprak daar met vrouwen op een onderzoeksafdeling. Binnen de Amerikaanse academische wereld is het heel normaal om onbetaald zwangerschapsverlof te krijgen. Ik dacht bij mezelf: hoe kunnen jullie dit laten gebeuren, ga de straat op! Ja, daar word ik wel strijdlustig van’, vertelt ze lachend. ‘Ook al is het in Nederland vaak goed geregeld in vergelijking met andere landen, soms zijn er toch dingen die niet helemaal eerlijk gaan.’ ‘Daarin ben ik het eens met Ivy’, vertelt Eva, ‘Als je naar de cijfers kijkt, bijvoorbeeld het salaris, dan zit daar al jaren ongelijkheid in. Deze dag is dus blijkbaar nodig. Maar ik ben niet iemand die de straat op gaat. Ik denk dat als ik maar hard genoeg werk, er uiteindelijk geen sprake van ongelijkheid meer zal zijn. Maar ik weet ook dat dit niet altijd de mindset is die daarbij kan helpen.’ Ivy: ‘Nou die mindset kan wel helpen, maar het systeem werkt soms gewoon tegen.’
Wie is jullie rolmodel? ‘Ik heb veel vriendinnen waarvan ik denk: wow jij rockt het wel,’ vertelt Ivy. ‘En sinds kort volg ik Alexandria Ocasio-Cortez, het jongste vrouwelijke Democratische congreslid ooit in de VS. Zij is heel strijdlustig, socialistisch en feministisch. Dat vind ik goed om te zien. Haar verkiezingsfilmpje is typisch Amerikaans en cliché, maar het raakt me toch.’ ‘Ik heb na mijn studie bedrijfskunde een master in veranderingsmanagement gedaan. De reden hiervoor was dat ik de dame die deze master gaf zo interessant vond’, vertelt Eva. ‘Ze was een hele goede docent, hoogleraar en partner bij een groot adviesbureau. Ik weet nog dat ik naar huis fietste, zij mij inhaalde, en zag dat ze óók nog een kinderzitje achterop had.’ Lachend: ‘Toen dacht ik echt: hoe dan?!’ ‘Bij rolmodellen kan ik onder de indruk zijn van een vrouw, maar dat betekent niet dat ik dat zelf wil zijn’, zegt Ivy. Eva: ‘Nee dat hoeft ook niet. Ik hoef zelf gaan hoogleraar of partner bij een bedrijf te worden. Maar deze vrouwen geven mij wel het gevoel dat er veel mogelijk is, je moet er alleen zelf iets van maken.’
Hoe zijn jullie terecht gekomen bij Amsterdam UMC? Ivy vertelt dat ze Management, Policy Analysis and Entrepreneurship in Health and Life Sciences studeerde aan de VU. ‘Ik heb eerder gewerkt als junior docent op de universiteit en, in een ver verleden, als fysiotherapeut. Het promotieproject wat ik toen voorbij zag komen bij Amsterdam UMC vond ik ontzettend vet. En daar werk ik nu al bijna twee jaar aan. Het werk wat ik doe vind ik heel leuk en waardevol. Ik onderzoek wat het algemene publiek en artsen vinden van reproductieve technologieën. Hen vraag ik bijvoorbeeld: Als het modificeren van DNA mogelijk is, welke menselijke eigenschappen zouden dan veranderen? Gaaf toch!’
‘Ik wilde altijd heel graag in een ziekenhuis werken’, vertelt Eva. ‘Niet iedereen begrijpt het maar ik vergelijk het vaak met Schiphol. Als ik daar loop denk ik: ik weet niet precies wat hier allemaal gebeurt, maar het is ontzettend gaaf. Er gebeurt van alles, er zit nog een hele wereld achter en het gaat dag en nacht door. Zo’n sfeer spreekt mij heel erg aan, en dat heb ik ook in een ziekenhuis. Ik kan hier nog steeds binnenkomen en denken: we doen hier echt gave dingen.’
Wat zijn jullie toekomstplannen? ‘Ik wil promoveren’, lacht Ivy. ‘Wat ik hierna wil gaan doen vind ik nog lastig. Er zijn veel opties en ik zou ook graag eens buiten een ziekenhuis willen werken. Bijvoorbeeld bij een bedrijf.’ ‘Ik heb al in de commerciële sector gewerkt, bij een consultancy bedrijf, dus ik weet al hoe dat is’, vertelt Eva. ‘Twee jaar geleden begon ik bij Amsterdam UMC en ik vind het nog steeds heel interessant. Daarom denk ik dat mijn volgende baan ook hier in het ziekenhuis zal zijn.’ ‘En natuurlijk Jong Amsterdam UMC beter op de kaart zetten’, roepen beide. Volgend jaar zullen JongVUmc en JongAMC fuseren. ‘Met deze vereniging organiseren we leuke activiteiten, zoals borrels. Maar ook informatieve bijeenkomsten. Zo hadden we laatst een workshop over de balans tussen werk en privé’, vertelt Ivy.
De bestuursleden van Amsterdam UMC hebben nog een laatste boodschap voor alle vrouwen: ‘Fight for your rights, maar doe vooral waar je hart ligt, dan kom je er wel! En sluit je aan bij Jong Amsterdam UMC (mannen zijn ook welkom)!’
Sluit jij je ook aan bij ons netwerk? Jong Amsterdam UMC is een netwerk voor werknemers van beide ziekenhuizen tot en met 35 jaar. Wij komen bij elkaar om het interne netwerk te versterken en slaan een brug tussen verschillende afdelingen, divisies en diensten. Als jij je aansluit krijg je de kans om op een leuke en informele manier kennis te maken met collega’s uit de gehele organisatie. Ons netwerk telt inmiddels meer dan 1500 leden. Meer informatie vind je op onze Facebook en in de nieuwsbrief (VUmc en AMC).